Kişisel Blog
Türkiye’nin kırsal kesiminden şehirlere akan büyük göç dalgasının üzerinden yarım asır geçti. O dalgayla birlikte milyonlarca insan tarlasını, bahçesini, baba ocağını geride bıraktı. Ama geride yalnızca toprak bırakmadı; çoğu zaman bir kardeş bıraktı.
Köyde kalan o kardeş, ata mirasını sırtlanarak yıllarca hem nöbet tuttu hem de emek harcadı. Şimdi o kardeşin başı belada.
Endüstriyel üretim ve tedarik zincirinin kesişim noktasında yer alan lojistik, kağıt üzerinde basit bir akış gibi görünse de sahada tam bir entropi yönetimidir.
Bir tekstil fabrikasının sevkiyat departmanından, devasa depoların raf aralarına kadar her santimetrekarede bir verimlilik savaşı verilir. 10 yıllık saha tecrübem ve yönettiğim operasyonlar boyunca gördüm ki; en büyük israflar kalemle yazılanlar değil, süreçlerin arasındaki boşluklarda kaybolanlardır.
Okumaya devam et “Lojistikte Operasyonel Verimlilik ve Enerji Tasarrufu Rehberi”
Bir konu çıkıyor ortaya. Siyasi de olabilir, gündelik de. Sosyal medyada yayılıyor, herkes bir şeyler yazıyor. Arkadaşınız size dönüyor: Sen ne düşünüyorsun bu konuda?
Sabah gözünüzü açıyorsunuz. Henüz kalkmadınız, yastıkta hâlâ o ağırlık var. Ama telefon zaten elinizde. Beş dakika içinde on haber, üç tartışma, iki mutlaka okumalısın yazısı, bir de dün gece kaçırdığınız o viral video.
Gün başlamadı. Gün yüklendi.
Masa başında, klimalı odalarda önlerine harita açıp, cetvelle dağımızı, taşımızı, ormanımızı parselleyen efendiler! Sizin o süslü sunumlarınızda, Excel tablolarınızda kâr marjı diye gördüğünüz yer, bin yıllık Anadolu toprağıdır. Sinop’tur, Durağan’dır, Boyalıca’dır, Kızılcapelit’tir!
Okumaya devam et “Bırakın da Temiz Bir Nefes Alalım Beyler!”
Bir haber çıkıyor. Deprem, kaza, trafik faciası fark etmiyor. Birkaç dakika içinde telefonunuzu açıyorsunuz ve akış dolup taşıyor.
Geçmiş olsun, Allah rahmet eylesin, Yüreğim yandı.
Bir zamanlar sahip olmak basit bir eylemdi. Bir plak alırdınız, çizilmediği sürece sizindi. Bir kitap alırdınız, sayfasını kıvırırdınız ve o kitap rafınızda mülkiyetinizin sessiz bir kanıtı olarak dururdu.
Okumaya devam et “Dijital Hayatımız Bir Abonelikten İbaret ve Fiyat Az Önce Arttı”
Eskiden internette bir şey aramak, eline bir fener alıp kütüphanenin tozlu raflarında kaybolmak gibiydi. Bir kelime yazardınız ve karşınıza on farklı insanın on farklı dünyası çıkardı.
Linklere tıklar, o tavşan deliğinden aşağı iner ve aramaya başladığınız şeyden bambaşka bir hazineyle yukarı çıkardınız. Buna keşif diyorduk.
Okumaya devam et “Arama Motorlarının Ölümü ve Cevap Makineleri Tiyatrosu”
Tabağınızın büyüklüğü ne kadar yediğinizi etkiler. Bir kumarhanenin duvarında saat olmaması, sabahın ilk ışıklarına kadar kumar oynamanıza neden olabilir.
Sosyal medyada ise Size Özel sayfaları, bize sonsuz bir içerik varmış illüzyonunu yaşatır. İçinde bulunduğumuz ortamların tasarımı, tüketim alışkanlıklarımızı belirler. Ve tahmin edebileceğiniz gibi, etrafımızdaki her şey maksimum tüketim üzerine kurulu.
Favori web sitelerimizin birer birer yok olmasıyla pandemiyi atlatmamız arasındaki o süreçte, modern internet dediğimiz şey aslında şapka takmış dört dev şirkete dönüştü.
O şapkanın yakasında Bulut (The Cloud) yazan bir isim kartı var. O kartı kaldırsanız altında İnternet yazar; onu da kaldırsanız altında ARPANET (Sadece ticari olmayan kullanım içindir, canına yandığımın dünyası) yazan, o eski günlerin el emeği göz nuru işlemesini görürsünüz.
Okumaya devam et “İnternet Mi Dediniz? Hayır, Bu Sadece Dört Şirketin Şapkası!”
