Kişisel Blog
Sabah gözünüzü açıyorsunuz. Henüz kalkmadınız, yastıkta hâlâ o ağırlık var. Ama telefon zaten elinizde. Beş dakika içinde on haber, üç tartışma, iki mutlaka okumalısın yazısı, bir de dün gece kaçırdığınız o viral video. Gün başlamadı. Gün yüklendi.
Okumaya devam et
Bir zamanlar sahip olmak basit bir eylemdi. Bir plak alırdınız, çizilmediği sürece sizindi. Bir kitap alırdınız, sayfasını kıvırırdınız ve o kitap rafınızda mülkiyetinizin sessiz bir kanıtı olarak dururdu.
Okumaya devam et
Eskiden internette bir şey aramak, eline bir fener alıp kütüphanenin tozlu raflarında kaybolmak gibiydi. Bir kelime yazardınız ve karşınıza on farklı insanın on farklı dünyası çıkardı. Linklere tıklar, o tavşan deliğinden aşağı iner ve aramaya başladığınız şeyden bambaşka bir hazineyle yukarı çıkardınız. Buna keşif diyorduk.
Okumaya devam et
Tabağınızın büyüklüğü ne kadar yediğinizi etkiler. Bir kumarhanenin duvarında saat olmaması, sabahın ilk ışıklarına kadar kumar oynamanıza neden olabilir. Sosyal medyada ise Size Özel sayfaları, bize sonsuz bir içerik varmış illüzyonunu yaşatır. İçinde bulunduğumuz ortamların tasarımı, tüketim alışkanlıklarımızı belirler. Ve tahmin edebileceğiniz gibi, etrafımızdaki her şey maksimum tüketim üzerine kurulu.
Okumaya devam et
Favori web sitelerimizin birer birer yok olmasıyla pandemiyi atlatmamız arasındaki o süreçte, modern internet dediğimiz şey aslında şapka takmış dört dev şirkete dönüştü. O şapkanın yakasında Bulut (The Cloud) yazan bir isim kartı var. O kartı kaldırsanız altında İnternet yazar; onu da kaldırsanız altında ARPANET (Sadece ticari olmayan kullanım içindir, canına yandığımın dünyası) yazan, o eski günlerin el emeği göz nuru işlemesini görürsünüz.
Okumaya devam et